نصوص بر امامت آن حضرت 1 - كلينى از اسماعيل‌بن مهران نقل كرده است مىگويد : چون ابوجعفر عليه السلام نخستين بار از مدينه به بغداد مىرفت ، در وقت حركت به او گفتم : فدايت شوم ! در اين سو كه مىرويد براى شما نگرانم ، پس از شما امر امامت با كيست ؟ امام عليه السلام با حال خندان رو به من كرد و فرمود : « غيبت من در اين سال چنان نيست كه تو تصور مىكنى . » . و چون در سفر دوم نزد معتصم مىرفت ، شرفياب شدم و عرض كردم : فدايت شوم اكنون كه شما مىرويد ، امر امامت پس از شما به عهدهء كيست ؟ آن حضرت با شنيدن سخن من به قدرى گريه كرد كه محاسنش‌تر شد و سپس رو به من كرد و فرمود : « در اين سفر من در خطرم ، امر امامت پس از من با پسرم ؛ على است . » . « 1 » 2 - همو از خيرانى به نقل از پدرش آورده است ، مىگويد : بر در خانهء ابوجعفر ( امام نهم ) بر سر خدمتى بود كه بر عهدهء او گذاشته بودند و

--> ( 1 ) - كافى : 1 / 323 .